۱۳۸۹ مهر ۱۵, پنجشنبه

پریای نازنین چتونه زار می زنین؟

وقتی که آرزوهای آدم میل کنند به سمت دو صفت به صورت توامان - کوچکی و دست نیافتنی شدن- آن وقت بدانید که آن آدم دارد تمام می شود... همان وقت است که باید بدانید دیگر نباید توضیح بیشتری از او بخواهید...

۱۰ نظر:

المیرا گفت...

سپاس و ارادت

ققنوس گفت...

سلام خنياگر گرامي ...خوبين؟
اميدوارم تمام لحظات آرزوهاتون رو به بزرگي و دست يافتني شدن برن و هر لحظه شاد تر و محكمتر از قبل باشين.
اميدوارم كسي به اين سرنوشت دچار نشه.

ققنوس گفت...

http://riznevis.persianblog.ir
این آدرس وبلاگ دوم من هست...محض اطلاع و اقدام مقتضی ...!!

ghazaleh گفت...

ای بابا 1

محمد صفاري گفت...

دست نيافتني شدن كه خوبه فرانك جان ولي خب با بزرگي توامش كن عزيز، البته شك دارم با روحيه اي كه از تو سراغ دارم اصلن اين احساست زياد موندگار باشه

محکوم گفت...

و کاش بفهمند و توضیح نخواهند

حیاط خلوت گفت...

خب نمی‌تونم بگم قبولش دارم.
در واقع کوچکی و دست نیافتنی بودن هم می‌تونه صفت خوبه یه آرزو باشه و هم می‌تونه صفت بد باشه، بستگی داره که آرزو چی‌باشه.

اما نوشته‌ت قشنگ بود، یعنی من اونطوری که دوست داشتم برداشت کردم

طلوع گفت...

بله درسته وقتی آرزوها کوچیک یا نابود بشن دیگه توقعی نباید داشت ما فقط با آرزو ها زنده ایم به قول لطیفی زنده بودن کسی و از ازون مهم تر هدف دار بودنشو از میزان آرزوهاش میشه سنجید.

آرش کمانگیر گفت...

خب . اینجا اگه اون آدم از دوستای خوبت باشه از قاعده رفع ابهام( لوپیتال) استفاده می کنی و ضمن اینکه توضیح بیشتری ازش نمیخوای سعی می کنی بهش بفهمونی که دوستات همه کنارتند

علی. گفت...

آهان!
که اینطور!