وات ایز مور آبسین؟

آخرین جلسه کلاسهای ما به دیسکریپتیو ایولیویشن می گذره. دیروز هم وسط اون هاگیر واگیر یکی از این خانمای کلاس که روسری گل منگلیش رو سفت و محکم روی لپ سمت راستش با یه سنجاق نگین دار بسته بود داشت از محدودیت متریال نیتیو لایک می گفت و اینکه مثلا فیلم های انگلیسی زبان را نمیشه دید چون که پرند از صحنه های س*ک*س*ی که براش غیر قابل تحملند... همین خانم روز قبلش داشت از توری که به مناطق جنگی رفته بود تعریف می کرد و اینکه هنوز هم وقتی وارد این مناطق می شی احساس می کنی که داری برای اعتقاداتت می جنگی... و این چقدر خوب و آرامش بخشه! من اون وسط دندون قروچه می کردمو احساس لری فلینت بهم دست داده بود وقتی از امریکایی ها می پرسید: وات ایز مور آبسین؟ س*ک*س اور وار؟