من رو به راهم.

از دیشب بیخودی حالم خوبه. کم پیش میاد که من از موقعیتی راضی باشم. اما الان راضیم. دارم سعی می کنم که به خودم به شکل آدمی نگاه کنم که گاهی وقت ها و بعضی جاها لااقل حق داشته. حق داره. من دوستای زیادی ندارم. شمردنشون خیلی طول نمی کشه. اما آدمهای خوبین. مشکلات جدی شخصیتی ندارند. گاهی گوش می کنند و این کافیه. فکر می کنم رو به رو به راهیم... لا اقل حدودا می دونم کجاست این رو به راهی. یه قدم هایی بر داشتم. خودم این قدم ها رو بر داشتم و این خیلی برام مهمه. می خوام خودم رو دوست داشته باشم و از خودم راضی باشم. هیچ آدمی کامل نیست. من هم نیستم اما هستم... همین کافیه برام...