تمام سهمم از تعویض آن کتابخانه پر ابهت قدیمی شده دو تا تخته یک متری روی دیوار. حالا من باید کتابهایم را نه به سلیقه ام که با در نظر گرفتن اولویت فضایی در 200 سانتیمتر جا بدهم. این شده که جز کتابهای نخوانده و هدیه گرفته شده و آنها که من را یاد آدمهای به خصوص می اندازند، بقیه قرار است در کارتون هایی غیر قابل دسترس زیر تختم خاک بخورند. تازه مجبورم حسابِ کتابهایی که در آینده می خرم را هم داشته باشم. هی فکر می کنم سختتر از انتخاب بین کتابهای موجودم، انتخاب کتابهایی است که از این به بعد می خرم. اون هم من که شهره شهرم به خرید چیزهایی که یا نیازی بهشان ندارم یا جای نگهداریشان را.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر