من نمی فهمم. من آدمهایی که می آن یه پست وبلاگ می نویسن 4000 کلمه رو نمی فهمم. آدمایی که میشینن قصیده می گن، مثنوی 70 من می گن، شاهنامه می سرایند رو نمی فهمم... من میل عجیبی دارم به مینیمال نویسی میل عجیبی دارم به این سه نقطه ی آخر جمله هام... این سه نقطه ها تاکیدیه برای اینکه این جمله تموم نشده... هنوز در جریانه. قطعی نیست... برای من هیچ چیز قطعی نیست. حتی بودن آدما حتی رفتن آدما....
پی نوشت: اومدم چشم اینجا رو درست کنم زدم ابروشم خراب کردم نمیدونم چرا فقط 2تا پستمو نشون میده با اینکه تو تنظیماتم تعیین کردم که 10 تا پستو نشون بده!!!
پی نوشت دو: یعنی این عین نامردیه که من هیچی از این ماجرای اچ تی ام ال سر در نمیارم!!!
۴ نظر:
سلام
برای این کار اول باید برید تو چیدمان بعد پیامهای وبلاگ قسمت ویرایش می تونید تعداد پست ها رو انتخاب کنید. امیدوارم درست راهنمایی کرده باشم.
حتماً آنها هم ميل عجيب من و تو را به مينيمال نويسي و سه نقطه و حيات مستقل روايت نميفهمند عزيز، ولي به نظرم فردوسي هم اگر امروز بود، مينيمال نويس ميشد...
پ.ن1: ممنون كه اومدي و وقت گذاشتي و نظر دادي برام
پ.ن2: چرا بايد فحش بدم آخه؟!
پ.ن3: منم از اچ تي ام ال كه هيچي، تقريباً از كل اينترنت چيزي سر در نميارم...
خب مینیمال نویسی درست و حسابی خیلی سخت تر از یه پست بلند نوشتنه!!!
من نویسنده نیستم؛ اما اکثر مطالبی که مینویسم خلاصه هستن و از "..." استفاده میکنم.
به خدا میترسم اگه بگم منم دقیقا با "..." موافقم، میگی داره دروغ میگه!
تو دیگه کی هستی؟!
تو انگار یه کپی از تمام سلیقه های من رو تو خودت داری؟!
نکنه من و تو خواهر و برادریم؟
(فکر نکنم؛ آخه من لاغرم!!!)
ارسال یک نظر