شبنم سهرابی، 34 ساله فرزند عبداله، دارای یک دختر 6 ساله بنام نگین، روز یک شنبه 6 دی ماه 1388 ظهر عاشورا در جریان اجتماعات مسالمت آمیز... در هجوم ... خودروهای نیروهای انتظامی به میان مردم در زیر چرخ های ماشین نیروی انتظامی جان باختگفته شده که وی برای گرفتن نذری از خانه اش خارج شد ه و دیگر باز نمی گردد.
این را در یک سایت کاملا غیر سیاسی می خوانم... بنابراین نمی دانم چقدر قابل استدلال است... این چند ماه تمام روزنه های خبری رسمی مسدود شده و تایید جزییات این دست خبرها تقریبا غیر ممکن است...
به هر حال آنچه مسلم است و در چندین ویدئوی متفاوت بعد از عاشورای پارسال دیدم این بود که شخصی (فارغ از سن و جنس و انگیزه اش از حضور در آن لحظه) توسط 2 ماشین (نمیدانم اسم آن ماشینها که روز عاشورا سربازان را منتقل می کرد چه بود... وانت؟ پاترول؟ حالا هر چی) زیر گرفته شد...
اصلا بحث من این نیست که بگویم وای این چه کار شنیعی بود و این چه جور پلیسی است که دست به همچین اقداماتی می زند به هدف برقراری امنیت{!}... نه حرف من یک چیز دیگر است...
اصلا بگذارید از یک جای دیگر شروع کنم حرفم را... چند روز پیش همین نیروانای گمراهی در فیس بوک یک لینک شیر کرده بود با این توضیح که برید جواب کوبنده ای به این آدم بدهید که در حال از بین بردن اسطوره های ما از جمله ندا ست...
لینک هم یک وبلاگ گروهی بود که یکی از اعضای آن پستی گذاشته بود که نمی دونم ندا بی دلیل داره بت می شه و هیچ انگیزه سیاسی از شرکت در تظاهرات نداشته و از این دست استدلالها... من هم نظری گذاشتم برای اون شخص که انگیزه ندا مهم نبوده بلکه انگیزه قاتل ندا مهم بوده...
اما حالا حرف من ندا هم نیست اصلا حرف من هیچ کدام این کشته شده ها نیست... حتی اسمشان را شهید هم نمی گذارم اینجا... حرف من درباره تک تک آدمهاییست که پارسال حتی فقط یک بار به خیابان رفتند. یک الله اکبر گفتند نه از پشت بام از پشت یک پنجره تاریک با پرده های کشیده شده ... انهم هیچ، یک «خدا لعنتشون کنه» گفتند زیر لب...
حرف من اینست که تمام این آدمها از هزارتا مبارز و شهید و انقلابی 30 سال پیش بیشتر می ارزند... همین آدمهای معمولی... همین غیر سیاسی ها از صد تا بت و نماد بیشتر می ارزند. این آدمهایی که به اندازه خودشان می ترسند، احتیاط می کنند و ایدئولوژی و آرمان ندارند قهرمانهای دنیای مدرنند... همین آدمهای معمولی هم خواهند بود که صفحات مدرن تاریخ بشریت را می نویسند...
این را در یک سایت کاملا غیر سیاسی می خوانم... بنابراین نمی دانم چقدر قابل استدلال است... این چند ماه تمام روزنه های خبری رسمی مسدود شده و تایید جزییات این دست خبرها تقریبا غیر ممکن است...
به هر حال آنچه مسلم است و در چندین ویدئوی متفاوت بعد از عاشورای پارسال دیدم این بود که شخصی (فارغ از سن و جنس و انگیزه اش از حضور در آن لحظه) توسط 2 ماشین (نمیدانم اسم آن ماشینها که روز عاشورا سربازان را منتقل می کرد چه بود... وانت؟ پاترول؟ حالا هر چی) زیر گرفته شد...
اصلا بحث من این نیست که بگویم وای این چه کار شنیعی بود و این چه جور پلیسی است که دست به همچین اقداماتی می زند به هدف برقراری امنیت{!}... نه حرف من یک چیز دیگر است...
اصلا بگذارید از یک جای دیگر شروع کنم حرفم را... چند روز پیش همین نیروانای گمراهی در فیس بوک یک لینک شیر کرده بود با این توضیح که برید جواب کوبنده ای به این آدم بدهید که در حال از بین بردن اسطوره های ما از جمله ندا ست...
لینک هم یک وبلاگ گروهی بود که یکی از اعضای آن پستی گذاشته بود که نمی دونم ندا بی دلیل داره بت می شه و هیچ انگیزه سیاسی از شرکت در تظاهرات نداشته و از این دست استدلالها... من هم نظری گذاشتم برای اون شخص که انگیزه ندا مهم نبوده بلکه انگیزه قاتل ندا مهم بوده...
اما حالا حرف من ندا هم نیست اصلا حرف من هیچ کدام این کشته شده ها نیست... حتی اسمشان را شهید هم نمی گذارم اینجا... حرف من درباره تک تک آدمهاییست که پارسال حتی فقط یک بار به خیابان رفتند. یک الله اکبر گفتند نه از پشت بام از پشت یک پنجره تاریک با پرده های کشیده شده ... انهم هیچ، یک «خدا لعنتشون کنه» گفتند زیر لب...
حرف من اینست که تمام این آدمها از هزارتا مبارز و شهید و انقلابی 30 سال پیش بیشتر می ارزند... همین آدمهای معمولی... همین غیر سیاسی ها از صد تا بت و نماد بیشتر می ارزند. این آدمهایی که به اندازه خودشان می ترسند، احتیاط می کنند و ایدئولوژی و آرمان ندارند قهرمانهای دنیای مدرنند... همین آدمهای معمولی هم خواهند بود که صفحات مدرن تاریخ بشریت را می نویسند...
۴ نظر:
كاملاً وصد در صد باهات موافقم،جامعه ي امروز من و تو ديگه به انقلابي و مبارز نستوه و شهيد راه حق و حقيقت و... نيازي نداره، ما امروز به همين مردم معمولي اي احتياج داريم كه به دنبال حقوق صد در صد معمولي و اوليه شونن...
منم باهات موافقم
این توده ها هستند که مهم اند
با كمال احترام با نظرت موافق نيستم.. بيش از اين بايد مواظب بود همين مردمي كه زير لب مي گن خدا لعنتشون كنه و ایدئولوژی و آرمان ندارند وقتي آستانه صبرشون لبريز بشه مثل بهمن پنجاه و هفت به خيابان مي ريزن و به همين دليل كه ديد باز و درستي از آنچه كه مي خوان ندارن بعد از اينكه همه ساختارها رو نابود كردن مي مونن كه خوب حالا چه كنيم و باز مثل بهمن پنجاه و هفت به سادگي خام شعارو شور حسيني مي شن و مستكبر ديگري رو به قدرت انتخاب مي كنند بايد خوند..نوشت ..و ايدئولوژي داشت اساسي
فقط با یه جمله ات موافقم:
همین آدمهای معمولی قهرمانان تاریخند.
ارسال یک نظر